Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-6643825
September 09, 2010, 01:18:05 *
Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
Nieuws: Psychiater.nu wordt Zielenknijper.nl!
   Startpagina   Help Zoek Inloggen Registreren  
Pagina's: [1] 2
  Antwoord  |  Print  
Auteur Topic: Overgewicht en depressie  (gelezen 800 keer)
Server
Administrator
Sr. Member
*****

Karma: +2/-0
Berichten: 288



Bekijk profiel E-mail
« Gepost op: Maart 03, 2010, 05:59:52 »
Antwoord met citaatCitaat

Reacties behorende bij artikel Overgewicht en depressie
Gelogd
Sarah Morton
Sr. Member
****

Karma: +8/-0
Berichten: 451


Bekijk profiel WWW
« Antwoord #1 Gepost op: Maart 03, 2010, 09:23:06 »
Antwoord met citaatCitaat

Ik zou me ook minder prettig voelen als ik 50 kg overgewicht mee moest zeulen. Tong Eigenlijk een open deur dus.
Helaas werkt het bij mij niet andersom: dat ik nooit depressief ben geweest omdat ik altijd een gezond gewicht had. Als een gezond gewicht de ultieme remedie tegen overgewicht zou zijn, wat had ik dan een heerlijk leven!
Gelogd
barb
Gast


E-mail
« Antwoord #2 Gepost op: Maart 03, 2010, 09:28:47 »
Antwoord met citaatCitaat

tja, ik ken genoeg mensen met overgewicht die nog nooit depressief zijn geweest, sterker, ik ken heel veel mensen met overgewicht die eigenlijk heel gelukkig zijn en lekker in hun vel.....Die Ivan Wolffers is ook zo iemand die zo nu en dan maar wat roept
Gelogd
jacob
Gast


E-mail
« Antwoord #3 Gepost op: Maart 03, 2010, 11:44:03 »
Antwoord met citaatCitaat

Ken ook genoeg mensen met overgewicht die nergens een probleem van maken.
Die zitten goed in hun vel en trekken zich weinig aan van hun omgeving die hun erop aan kijken.

Ik vind wel dat de maatschappij een verkeerd beeld laat zien telkens.
Programma's op tv over afslanken en het ideale beeld zoals de mens moet zijn.
Kan me daar wel aan ergeren als ik dat zie.
Ik vind dat je ieder mens als je gelijke moet zien en behandelen, of hij nu dik of dun, lelijk of knap, dom of slim is.

accepteer elkaar elkaar en respecteer elkaar zoals jezelf ook geaccepteerd en gerespecteerd wilt worden, dan zal de wereld al eens stuk vrediger worden.

Gr
Jacob
Gelogd
lala
Full Member
***

Karma: +1/-1
Berichten: 247


Bekijk profiel
« Antwoord #4 Gepost op: Maart 04, 2010, 11:08:14 »
Antwoord met citaatCitaat

Misschien komt het voor een belangrijk deel door de behandeling.

Dat zou goed kunnen.
Maar ik denk niet zozeer dat overgewicht alleen van invloed is op een mogelijke depressie, maar de levensstijl (voeding) een belangrijkere factor is.
Want je hebt nu eenmaal mensen in soorten en maten. Maar als je overgewicht hebt tgv het voornamelijk nuttigen van JunkFood dan denk ik dat je sneller depri kan worden.
Er zijn genoeg mensen die heel gezond leven, maar volgens de standaard te dik worden bevonden.Terwijl deze mensen zich gewoon goed voelen.

Je kunt het ook andersom stellen...ondergewicht kan factor zijn in een depressie.
Gelogd
Sarah Morton
Sr. Member
****

Karma: +8/-0
Berichten: 451


Bekijk profiel WWW
« Antwoord #5 Gepost op: Maart 04, 2010, 09:03:14 »
Antwoord met citaatCitaat



Ik vind wel dat de maatschappij een verkeerd beeld laat zien telkens.
Programma's op tv over afslanken en het ideale beeld zoals de mens moet zijn.
Kan me daar wel aan ergeren als ik dat zie.
Ik vind dat je ieder mens als je gelijke moet zien en behandelen, of hij nu dik of dun, lelijk of knap, dom of slim is.

accepteer elkaar elkaar en respecteer elkaar zoals jezelf ook geaccepteerd en gerespecteerd wilt worden, dan zal de wereld al eens stuk vrediger worden.

Gr
Jacob

Op zich een mooie stelling. Ik vind ook dat je mensen met overgewicht met evenveel respect moet behandelen als ieder ander.
Ik vind ook dat het ideaalbeeld geen reden is om af te vallen, wel je gezondheid.
Alleen dubieus dat we hele dikke personen wel moeten accepteren zoals ze zijn, maar hele drukke personen niet: http://www.youtube.com/watch?v=f6Zqpf0FELM 
Zoals autisme en ADHD als een stoornis wordt beschouwd die onderdrukt moet worden. Maar hoogbegaafdheid en hooggevoeligheid wordt wel weer gezien als iets waar de omgeving gewoon rekening mee kan houden. Probeer je die mensen aan te passen als de middelmaat, functioneren ze ook niet goed.
Gelogd
jacob
Gast


E-mail
« Antwoord #6 Gepost op: Maart 04, 2010, 11:18:11 »
Antwoord met citaatCitaat

@sarah

Ten eerste hebben wij het hier over iets anders dan adhd, namelijk over dikke of dunne mensen met depressies.

Ten tweede weet jij niet hoe wij onze kinderen opvoeden en daarom kan jij daar ook geen mening over geven.

Wij leren onze kinderen ten alle tijde hun zelf te blijven, juist dat is wat ze uniek maakt in deze wereld.
Daarnaast leren wij onze kinderen ook dat met de buitenwereld moeten leren omgaan, want het is juist de mensen die niet snappen hoe het in hun hoofd werkt waar zij tegen moeten vechten.

De mensen die een andere neemt zoals ze zijn zullen ze geen last van hebben.
Jullie vallen daar dus buiten, want jullie herkennen niet dat er kinderen zijn die anders zijn dan andere kinderen.
En daar moeten onze kinderen tegen vechten.
Dus met andere woorden, de stelling die ik heb geplaatst zouden jullie eens wat mee moeten doen.

Pas dan accepteer en respecteer je je medemens en eerder niet.
Ik wil jullie mening ook best accepteren en respecteren zij het niet dat wij als mishandelaars worden neergezet en dan is voor mij het respect van jullie naar ons toe ver te zoeken.
En dan zal ik jullie mening nooit kunnen accepteren en respecteren.
En dan kan je verwachten dat je respectloze reactie's terug krijgt.

Mvg
Jacob
Gelogd
Sarah Morton
Sr. Member
****

Karma: +8/-0
Berichten: 451


Bekijk profiel WWW
« Antwoord #7 Gepost op: Maart 05, 2010, 10:15:59 »
Antwoord met citaatCitaat

Jacob@

Nee, ik weet i.d.d niet hoe jullie je kinderen opvoeden. En mooi streven natuurlijk dat kinderen vooral zichzelf blijven.
Maar ik maak wel uit jullie berichten op, dat jullie ADHD zien als een stoornis. Ik zeg niet dat ADHD niet bestaat, of dat het geen problemen kan geven waar je mee om moet leren gaan.
Alleen door de kenmerken die een kind eigen zijn, als een stoornis te bestempelen, wat de psychiatrie ouders leert, ga je die eigenschappen ook zien als iets ongewenst. dat creëert afstand tussen ouders en kinderen. Maar dat is mijn ervaring (en met mij nog velen)
Als ouders in plaats daarvan positieve begeleiding zouden krijgen, waarin de ouder leert om te gaan met hoe het kind in elkaar zit en leert de kwaliteiten te zien, zou het heel anders kunnen gaan. Dan zijn medicijnen niet meer nodig om je te 'redden in deze maatschappij' (En dan niet: ondanks zijn ADHD heeft hij veel kwaliteiten.) Want kinderen die 'anders' zijn, hebben juist bijzondere kwaliteiten.
Natuurlijk kan het ook problemen geven, die het moeilijk maken je te redden in deze wereld. Maar hoe kan je aan jezelf werken als je onder de medicijnen zit?
Zoals mensen hooggevoelig kunnen zijn (en wat ook onrust kan geven en waar ze overprikkeld van kunnen raken), zou ADHD hoogactief genoemd kunnen worden i.pv disorder. (Alleen jammer dat het niet zo goed bekt) Want wie bepaalt wat een stoornis is? Degene met een hoog(st) geplaatste dokterstitel  Verbaasd
Je zegt dat het artikel over de relatie gaat tussen depressie en overgewicht, maar jouw reactie ging toch ook over 'elkaar in de waarde laten?'
Lees dit maar eens:   
http://www.dus-sarah-morton.nl/pageID_9432261.html
http://www10.antenna.nl/hersenstorm/Medicatie.html
 http://www.positievenood.nl/adhd.html

vr groet

Sarah
Gelogd
blondje
Gast


E-mail
« Antwoord #8 Gepost op: Maart 08, 2010, 07:52:35 »
Antwoord met citaatCitaat

Ik vind ook wel dat je mensen in hun waarde moet laten . Mensen met overgewicht moeten er zelf voor willen kiezen om af te vallen of niet. Ik denk dat ze niet  depressief worden van het overgewicht maar vaak is er onvreden en dan gaan ze eten  en dan komt het overgewicht pas zo zie ik het tenminste . zal niet bij iedereen zijn natuurlijk maar vaak wel  volgends mij. 
en ja mensne in hun waarde laten  is schijnbaar heel moeilijk wat iemand ook mankeerd  dat blijkt hier ook vaak. mensen worden veroordeeld  over hoe ze hun kinderen opvoeden  omdat ze de stempel er te veel op zouden leggen. maar deze mensen die juist hun best voor hun kind zodat ze zich kunnen redden  in de maatschappij. dus graag daar ook niet zo snel over oordelen.
Gelogd
lala
Full Member
***

Karma: +1/-1
Berichten: 247


Bekijk profiel
« Antwoord #9 Gepost op: Maart 08, 2010, 10:53:24 »
Antwoord met citaatCitaat

@blondje

ben jij dezelfde als blondie?
Gelogd
Sarah Morton
Sr. Member
****

Karma: +8/-0
Berichten: 451


Bekijk profiel WWW
« Antwoord #10 Gepost op: Maart 08, 2010, 03:26:22 »
Antwoord met citaatCitaat

Ik vind ook wel dat je mensen in hun waarde moet laten . Mensen met overgewicht moeten er zelf voor willen kiezen om af te vallen of niet. Ik denk dat ze niet  depressief worden van het overgewicht maar vaak is er onvreden en dan gaan ze eten  en dan komt het overgewicht pas zo zie ik het tenminste . zal niet bij iedereen zijn natuurlijk maar vaak wel  volgends mij. 
en ja mensne in hun waarde laten  is schijnbaar heel moeilijk wat iemand ook mankeerd  dat blijkt hier ook vaak. mensen worden veroordeeld  over hoe ze hun kinderen opvoeden  omdat ze de stempel er te veel op zouden leggen. maar deze mensen die juist hun best voor hun kind zodat ze zich kunnen redden  in de maatschappij. dus graag daar ook niet zo snel over oordelen.
Wat je betoog over zwaarlijvigheid betreft, mooi gezegd. Die mensen moeten zelf weten of ze af willen vallen.
Alleen wat opvoeden betreft, dat is echt weer zo'n reactie zonder argumenten. Ik ben bang dat je i.d.d op de verkeerde website bent. Ook ik ga je niet knuffelen  Grijns
Heb je dat filmpje überhaupt gezien: 
http://www.youtube.com/watch?v=f6Zqpf0FELM
Ik herken er zelf heel veel in. Ook ik vond die onderzoeken best leuk om te doen, omdat ik toen nog niet doorhad wat er achter zat. Kinderen met autisme (of ADHD) zijn in de kern hetzelfde als andere kinderen. Dat geloof ik. Het is ook onzin dat iemand met autisme niet van mensen zou kunnen houden of zich niet in kan leven in een ander zijn situatie. Autisten kunnen ook moeilijk toneel spelen de hele tijd. Zij hebben geen masker om zich achter te verschuilen. Zij passen niet in de poppenkast van de maatschappij en daardoor zijn ze er zo makkelijk uit te pikken. Daarom zijn ze makkelijk te vinden voor de psychiatrie. Zelf geloof ik dat de kinderen met autisme of ADHD de ‘Nieuwetijdskinderen’ zijn. Zij kunnen de signalen om zich heen niet negeren. Dat uit zich in in zichzelf gekeerd gedrag of juist hyper zijn.

De psychiatrie bewerkstelt ook dat scholen en ouders scherper letten op ‘afwijkend’ gedrag. (Hoe vroeger je erbij bent, hoe beter, denken goedgelovige opvoeders) Met vier jaar had ik al een juf die mij ‘zwaar autistisch’ noemde. Waar haalt zij het vandaan om alles op mij af te schuiven, terwijl tegen me liep te gillen als ik iets verkeerd deed, zonder me daarvan bewust te zijn.

Toen ik eenmaal een diagnose had, durfde geen school me meer aan te nemen. Ze waren bang dat het mis ging. Niet omwille van mij, daar ben ik van overtuigd, maar omwille van hun reputatie.

De enige school die over bleef, daar zijn vreselijke dingen gebeurd. Leerkrachten waren gewelddadig. Ik ben op die manier bang gemaakt. Daardoor ging ik slechter functioneren. En mijn functioneren was voor hen weer een reden om met prognoses te komen, dat 24-uurszorg de enige mogelijkheid is voor mij. Ik heb maar mooi bewezen dat ik wel in staat ben om een zelfstandig leven te leiden. Ik heb ruim een week geleden ook laten weten aan mijn ex-leraar dat ik nu op mezelf woon. Niks op terug gehad. Geweldig toch hoe mensen gewoon niet reageren als ze zo ontzettend fout zijn geweest?

Jullie voelen je miskend, maar ik voel juist veel herkenning op deze website. Ik weet hoe het voelt als je opvoeders vinden dat je maar 'normaal' moet doen, zonder rekening te houden met hoe je in elkaar zit, maar stellen dat iemand met autisme of ADHD ziek is of een stoornis heeft, is weer het andere uiterste. En dat doen jullie. Je hebt het immers over: wat iemand ook mankeert.
Alles wordt op het kind en een hersenstoornis afgeschoven, zonder er rekening mee te houden dat omgevingsinvloeden ook veel onrust kunnen geven. Als iemand die dingen aanhaalt, wordt dat van tafel geschoven.

De boodschap van Zielenknijper.nl is juist dat ieder kind uniek is en kinderen die niet in het systeem passen juist bijzondere talenten hebben.
Natuurlijk wil ik jullie best in de waarde laten, maar moet dat wel wederzijds zijn en niet iedereen die 'anders' is voor geesteziek uitmaken. Want dat betekent psychiatrie letterlijk: leer van de geesteziekten.
Bovendien probeer ik te waarschuwen voor de psychiatrie. lees dit verhaal van Positieve Nood eens. http://www.dus-sarah-morton.nl/pageID_9432261.html

met vriendelijke groet,

Sarah
Gelogd
blondie
Gast


E-mail
« Antwoord #11 Gepost op: Maart 08, 2010, 04:28:04 »
Antwoord met citaatCitaat

ja ik ben dezelfde @ lala.
Maar ik heb het filmpje gezien hoor sarah maar wat wil je nou eigenlijk hiermee zeggen ?Denk dat ik wel een vermoeden heb maar hoor het graag van jou. Natuurlijk zijn onze kinderen ook gewoon kinderen ik zalnooit anders beweren maar wel met een gebruiks aanwijzing die niet iedereen doorziet wanneer het nodig is en daar zijn wij als ouders voor vind ik.Ik heb verder nix met de psychiatrie  dus daar  moet je bij mij niet mee komen. mijnzoon loopt onder controle bij een adhd arts die hem om de 3 maanden controleerd op groei en dat soort dingen en hoe wij hem opvoeden dat is niemand anders zijn zaak dus wij  voeden niet op naar de ideen van een psych maar hoe wij vinden dat het goed is net als bij onze dochter van 16 alleen dan had zij geen adhd. bij haar gelden ook de zelfde regels  van regelmaat ect alleen heeft mijn zoon helaas een leerprobleem zodat hij op speciaal onderwijs zit wwat hij het zelf ervaart als heel fijn omdat hij de hulp krijgt die nodig is bij het leren . het is niet allemaal zo zwart wit ik denk dat het tijd is dat je dat ook eens onder ogen gaat zien
Gelogd
Sarah Morton
Sr. Member
****

Karma: +8/-0
Berichten: 451


Bekijk profiel WWW
« Antwoord #12 Gepost op: Maart 09, 2010, 10:08:45 »
Antwoord met citaatCitaat

Maar ik heb het filmpje gezien hoor sarah maar wat wil je nou eigenlijk hiermee zeggen ?
Ik dacht dat dat er al dik bovenop lag, maar ik zal het nog eens uitleggen; iedereen moet in de pas lopen en afwijkend gedrag wordt de kop in gedrukt, desnoods met psychiatrische medicatie.
Het kind uit Ex-ET werd pas echt vervelend en roekeloos, toen hij/zij door zijn ouders werd afgewezen. Toen gingen de remmen los. Daarvoor was het kind alleen maar speels. Als het temperament in goede banen was geleid, in plaats van de kop in gedrukt, was het heel anders gedaan. Natuurlijk is het satire, maar er zit een grote kern van waarheid in wat betreft hoe er in onze maatschappij aan toe gaat. 
Natuurlijk zijn onze kinderen ook gewoon kinderen ik zal nooit anders beweren maar wel met een gebruiksaanwijzing die niet iedereen doorziet wanneer het nodig is en daar zijn wij als ouders voor vind ik.
Daar kan het alleen maar mee eens zijn. Je moet i.d.d rekening houden met hoe je (unieke) kind in elkaar zit.

Ik heb verder nix met de psychiatrie  dus daar  moet je bij mij niet mee komen. mijnzoon loopt onder controle bij een adhd arts die hem om de 3 maanden controleerd op groei en dat soort dingen en hoe wij hem opvoeden dat is niemand anders zijn zaak dus wij 
Ik had uit andere reacties begrepen dat je zoon medicatie krijgt. Die aanpak komt toch bij de psychiatrie vandaan?
Dat iemand niet de titel psychiater draagt, wil toch niet zeggen dat hij niets met de psychiatrie te maken heeft? Dat er speciale artsen zijn voor ADHD suggereert al dat het een ziekte zou zijn. Anders zou je er geen artsen voor hoeven hebben. Positieve Nood heeft ook met hun kind bij een ADHD arts gezeten, hoewel ze door eigen ervaringen niets moesten hebben van de psychiatrie:
http://www.positievenood.nl/adhd.html
Ik veroordeel je niet omdat je bij zo'n arts loopt, ik waarschuw je alleen voor de gevaren van de reguliere 'gezondheidszorg'. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Als het speciale onderwijs goed voor hem is, is dat helemaal in orde. Het blijft alleen jammer dat ADHD als een ziekte beschreven wordt en niet als een eigenschap waar je rekening mee moet houden. ADHD staat ook omschreven in de DSM de bijbel van de psychiaters.

Gelogd
blondie
Gast


E-mail
« Antwoord #13 Gepost op: Maart 10, 2010, 08:26:03 »
Antwoord met citaatCitaat

Ik zie het niet als ziekte dat heb ik volgens mij al vaker gezegt maar het is wel iets om goed rekening mee te houden.
En ja dat fimpje was voor mij duidelijk hoor maar vond het niet echt wat met adhd te maken hebben. wat je zelf al zegt  het ging om een kind  wat geen aandacht kreeg en daardoor zich ging misdragen. dat is bij ons nooit  aan de orde geweest ,sorry .  hij is een mannetje wat vanaf de dag dat hij op de wereld was 1 en al aanwezigheid  en die aandacht heeft hij altijd gehad.Behalve als hij in de buggy zat en in de box moest  maar daar zal de oorzaak dan wel liggen bij onze zoon als ik jou theorie  moet geloven. mijn zoon heeft via de bavo een test gehad in het ziekenhuis ja op een kinder psychiatrische afdeling maar verder zijn we daar nooit meer geweest omdat ik mij niet de les wilde laten lezen hoe ik hem zou moeten opvoeden ect en dat ik dacht dat ik zelf wel sterk genoeg in mijn schoenen stond om hem op te voeden. Hij loopt bij de adhd arts enkel en alleen voor gezondheids controles meer niet en daar is nooit wat mis mee. geen opvoed theorien ect  nix daarvan. dit is trouwens een reguliere kinderarts die zich heeft verdiept in  adhd . maar er word hier altijd alleen maar gesproken over adhd en drukke vervelende kinderen maar wat dacht je van  het gevaar wat ze opzoeken zonder daar einige weet van te hebben . ze doen maar en de gevolgen zien ze niet in , we kunne ze 10x waarschuwen om iets niet te doen maar na een dag doen ze het gewoon weer . daar is het ons ( ouders van adhders) 9 van de 10 x ook om te doen. maar dat is niet belangrijk jullie veroordelen ons liever omdat wij onze kinderen een pil geven maar verder word er niet nagedacht.
Gelogd
blondie
Gast


E-mail
« Antwoord #14 Gepost op: Maart 10, 2010, 08:29:53 »
Antwoord met citaatCitaat

Maar volgens mij ging het hier om overgewicht en depressie. maar volgens mij wil jij het alleen maar op ons (als ouders van adhders  ) aansturen , echt telkens weer.
Gelogd
Pagina's: [1] 2
  Antwoord  |  Print  
 
Ga naar: